บทที่ 279

ตอนที่ 279-2 ความเปลี่ยนแปลงของไทเฮา

“เด็กคนนี้ชื่อม่อซูอวิ๋น?” เยี่ยหลีก้มหน้าลงไปเอ่ยถามองค์ชายสิบที่หลบอยู่ข้างกายตน พลางเอ่ยถามขึ้น “เป็นชื่อที่ไม่เลวทีเดียว”

อันที่จริงบุตรชายของม่อจิ่งฉีรุ่นนี้ ล้วนตั้งชื่อขึ้นอย่างไม่เหมาะสมสักเท่าไรนัก ติ้งอ๋องรุ่นแรกในสมัยก่อตั้งแคว้น มีชื่อว่า

บทที่ 280

ตอนที่ 280-1 ความเป็นสุภาพบุรุษของเฟิ่งซาน

ในตำหนักติ้งอ๋อง เมื่อได้ยินที่เยี่ยหลีเล่าให้ฟัง เฟิ่งจือเหยานิ่งเงียบอยู่เป็นนาน ก็ยังพูดอันใดไม่ออก กับเรื่องนี้ เยี่ยหลีคิดอยากช่วยก็ไม่สามารถช่วยได้ หากมองจากมุมของเฟิ่งจือเหยา นางย่อมสามารถกล่าวโทษฮองเฮาที่ดื้อรั้นทำให้เฟิ่งจือเหยาเสียเวลา

บทที่ 280

ตอนที่ 280-2 ความเป็นสุภาพบุรุษของเฟิ่งซาน

ในศาลาดอกไม้ เฟิ่งจือเหยาล้มลงอยู่กับพื้น ข้างกายเขายังมีรอยเลือดสีเข้มอยู่กองหนึ่ง รอยเลือดนั้นยังไม่ทันแห้ง แสดงว่าเพิ่งมีใครบางคนกระอักเลือดออกมา

ม่อซิวเหยายืนอยู่กลางศาลา เอามือไพล่หลัง สีหน้าเขาทำให้รู้สึกหนาวสั่น

เยี่ยหลีไม่นึกสงสัยเลยว่า