บทที่ 235

ตอนที่ 235-1 ได้พบหนานจ้าวอ๋องเป็นครั้งแรก

เมื่อส่งองค์หญิงอันซีไปแล้ว สวีชิงเฉินหันกลับไปมองเยี่ยหลี พร้อมเอ่ยออกมาด้วยใจจริงว่า “หลีเอ๋อร์ พี่ใหญ่ขอบใจเจ้ามากนะ”

สวีชิงเฉินเข้าใจดีว่าเหตุใดเยี่ยหลีถึงได้จับจูงองค์หญิงอันซีไปพูดคุยเสียมากมายเช่นนั้น เดิมทีนางกับองค์หญิงอันซีมิได้มีไมตรีอ

บทที่ 235

ตอนที่ 235-2 ได้พบหนานจ้าวอ๋องเป็นครั้งแรก

จะอย่างไรผู้ที่มาไกลก็ถือเป็นแขก เช้าวันต่อมา คณะของเยี่ยหลีก็เข้าวังไปเข้าเฝ้าหนานเจ้าอ๋อง ซึ่งองค์หญิงอันซีก็ยังเข้าวังไปเป็นเพื่อนพวกตนด้วยตนเองเช่นเคย

เมื่อได้พบหน้าและพูดคุยกันไปเมื่อวานนี้แล้ว ผู่อาเมื่อได้พบหน้าพวกเขาอีกครั้งก็ดูคุ้นเคยและ

บทที่ 236

ตอนที่ 236-1 ดอกโยวหลัวหมิง

ที่มาหนานจ้าวในครานี้ เดิมทีด้วยเพราะมีใจคิดอยากมาเที่ยวเล่น ในบรรดาคนที่มาร่วมงานอภิเษกสมรส คณะเดินทางของม่อซิวเหยาเป็นกลุ่มแรกที่เดินทางมาถึง เพียงแต่ในเมืองหลวงของหนานจ้าว นอกจากมีการไปมาหาสู่กันระหว่างชนเผ่าแต่ละชนเผ่าแล้ว ก็มิได้มีอันใดให้เที่ยวเล่นมากนัก