บทที่ 206

ตอนที่ 206-1 ประชาชานร่วมเรียกร้องที่หน้าประตูวัง

การที่บุคคลผู้ยิ่งใหญ่เป็นถึงประมุขแห่งแคว้น มาหายตัวไปจากในวังทั้งๆ ที่กลางวันแสกๆ แน่นอนว่าย่อมมิใช่เรื่องเล็กๆ ทั่วทั้งเมืองหลวงและวังหลวงต่างประกาศห้ามออกนอกเคหาสถานและเข้าค้นบ้านเรือนต่างๆ ไปทั่ว คงไม่ต้องพูดถึงคนในของวังหลวงที่รู้ข่า

บทที่ 206

ตอนที่ 206-2 ประชาชานร่วมเรียกร้องที่หน้าประตูวัง

เฟิ่งจือเหยาไม่มีอารมณ์มาสนใจความรู้สึกของม่อจิ่งฉี เขาเก็บดอกปี้ลั่วไว้อย่างดีด้วยความพอใจ ก่อนหันไปพยักเพยิดคางให้เหลิ่งเฮ่าอวี่ “เรื่องเขาจะปล่อยให้พวกเจ้าจัดการก็แล้วกัน ไม่ต้องรีบส่งกลับไปหรอก เผื่อพวกเรายังไม่ไปแล้วเขาจะรีบเอาคนมาขวา

บทที่ 207

ตอนที่ 207-1 ขุนนางเก่าแก้ค้านหัวชนฝา สวีซื่อออกจากเมืองหลวง

ม่อจิ่งฉีสีหน้าบึ้งตึง มองม่อจิ่งหลีที่แสดงท่าทีผึ่งผาย ถึงแม้ด้วยเพราะเหตุผลหลายประการทำให้เขาต้องจำใจยอมสมานฉันท์กับน้องชายผู้นี้ แต่นั่นมิได้หมายความว่า ม่อจิ่งฉีจะลืมเลือนเรื่องที่ม่อจิ่งหลีคิดก่อกบฏในยามนั้นไปจริงๆ จนถึงยาม