ตอนที่ 347-3 สมบัติล้ำค่าแห่งแคว้น

เยี่ยหลีเลิกคิ้วเอ่ยว่า “เอาสมบัติของแคว้นต้าฉู่มามอบให้คนอื่นเช่นนี้ ม่อจิ่งหลีคงอธิบายต่อราชสำนักได้ลำบากอยู่กระมัง”

“แล้วมันเกี่ยวอันใดกับข้าหรือ” ม่อซิวเหยากะพริบตายิ้มถาม

ทั้งสามคนที่เหลือแอบคิดเงียบๆ ว่าไม่เกี่ยวแน่นอน

ตอนที่ม่อจิ่งหลีเข้ามานั้นมีกลิ่นอาย

ตอนที่ 348-3 ตงฟางฮุ่ยมาเยือน

สวีชิงเฉินพยักหน้า ประสานมือคำนับแล้วยิ้มบางเอ่ยว่า “เป็นผู้น้อยเองขอรับ คารวะฮูหยินตงฟาง”

ตงฟางฮุ่ยพยักหน้า ถอนใจเบาๆ แล้วเอ่ยว่า “คุณชายชิงเฉินสง่างามเช่นนี้ สมกับเป็นคุณชายอันดับหนึ่งผู้โด่งดังแห่งใต้หล้าจริงๆ ท่านหงอวี่มีบุตรชายเช่นนี้คงเพียงพอให้พึ่งพาไปตลอดชีวิ

ตอนที่ 349-3 ท่าทีของตระกูลสวี ปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย

“พี่ใหญ่มิได้เอาจดหมายไปให้ท่านลุงใหญ่หรือ” เยี่ยหลีเอ่ยถาม

สวีชิงเฉินขมวดคิ้วเอ่ยว่า “ตอนที่ได้รับฉบับแรกกับฉบับที่สองท่านพ่อไม่อยู่บ้าน ฉบับต่อๆ ไปก็...ตอนนั้นข้ายังเด็ก ความคิดไม่รอบคอบ” ยามนั้นสวีชิงเฉินยังอายุไม่ถึงสิบขวบดีเลย เรื่องราวมาก