ตอนที่ 345-3 การแย่งชิงผลประโยชน์ของแต่ละแคว้น

ม่อซิวเหยายิ้มบางกล่าวว่า “เยียหลี่ว์ไท่จื่อไม่ต้องกังวลไป ในเมืองหลีแห่งนี้ หากข้าไม่อนุญาต ต่อให้แมลงตัวเดียวก็อย่าคิดจะออกไปได้ ทว่า...พอเยียหลี่ว์เหยี่ยกลับไปถึงเป่ยหรงแล้วจะทำเช่นไรข้าคงหมดหนทางจะห้ามแล้ว” เยียหลี่ว์หงมองม่อซิวเหยาแล้วเอ่ยด้วยท่า

ตอนที่ 346-3 คุณชายสวีห้าผู้มีวาจาเป็นเลิศ

นางต้องการจะช่วยเหลือตำหนักติ้งอ๋องแท้ๆ นางกับเขาซางหมางสามารถยังประโยชน์มาให้แก่ตำหนักติ้งอ๋องได้มาเท่าใด นางไม่เชื่อว่าติ้งอ๋องและสวีชิงเฉินจะไม่รู้ แต่เป็นที่พวกเขาไม่สนใจนางเสียมากกว่า ชั่วขณะนั้น ตงฟางโยวทั้งแค้นที่ติ้งอ๋องมีตาหามีแววไม่ ทั้งยังแค้นท

ตอนที่ 347-3 สมบัติล้ำค่าแห่งแคว้น

เยี่ยหลีเลิกคิ้วเอ่ยว่า “เอาสมบัติของแคว้นต้าฉู่มามอบให้คนอื่นเช่นนี้ ม่อจิ่งหลีคงอธิบายต่อราชสำนักได้ลำบากอยู่กระมัง”

“แล้วมันเกี่ยวอันใดกับข้าหรือ” ม่อซิวเหยากะพริบตายิ้มถาม

ทั้งสามคนที่เหลือแอบคิดเงียบๆ ว่าไม่เกี่ยวแน่นอน

ตอนที่ม่อจิ่งหลีเข้ามานั้นมีกลิ่นอาย