ตอนที่ 336-3 เผด็จการอย่างสมเหตุสมผล

เยี่ยเย่ว์เอ่ยว่า “ในโลกนี้ไม่มียาพิษตัวใดที่ไม่สามารถถอนพิษได้ แม้แต่พิษร้ายในตัวท่านอ๋องก็ถูกถอนออกไปแล้วมิใช่หรือ”

“เจ้ารู้อะไรไม่น้องทีเดียว” ม่อซิวเหยาเลิกคิ้ว หากสตรีนางนี้ไม่ได้ทำให้เรื่องที่เขาโกรธจริงๆ เขาก็ไม่รังเกียจที่จะชื่นชมนางสักเล็กน้อย เยี่ยเย่ว

ตอนที่ 337-3 ม่อจิ่งหลีเสียเลือดมาก

เด็กในร้านลอบกรอกตาบนเงียบๆ ท่านเองดูแล้วก็ไม่เหมือนคนเพิ่งอายุยี่สิบปีเลยนี่ คนจากแดนตะวันตกนี่หน้าแก่... “สรุปก็คือ เถ้าแก่ พระชายาอายุมากกว่าท่านเสียอีก ในเมืองหลีของพวกเรายังมีสตรีงดงามอีกมาก ท่านก็...” อย่าได้ไปเกี้ยวพาราสีพระชายาอีกเลย เดี๋ยวจะตายเอาเสีย!

ตอนที่ 338-3 จุดประสงค์ของพระชายาเห่อหลัน

“คนเป่ยจิ้งหรือ” เยี่ยหลีพลันอึ้งไป “มิใช่แคว้นเป่ยจิ้งหรือ” ในเขตแดนของเป่ยจิ้งยามนี้มีคนอยู่สองประเภท คือคนที่มีรากเหง้าเป็นคนเป่ยจิ้ง กับคนจงหยวนที่อพยพไปตั้งรกรากที่เป่ยจิ้งเมื่อสมัยราชวงศ์ก่อน ส่วนประชาชนอพยพเหล่านี้ก็คือคนต้าฉู่ที่เข้าเป็นฝ่ายเดียวกับ