ตอนที่ 310-3 บุญคุณของสาวงามและการพักแรมในห้องหนังสือ

“ชิงปั๋วเล่า” ม่อซิวเหยายิ้มตาหยีมองสวีชิงปั๋ว สวีชิงปั๋วยิ้มเจื่อน “ขอบคุณความเมตตาของท่านอ๋องมาก กฏของตระกูลสวี ก่อนและหลังแต่งงาน หากอายุไม่ถึงสี่สิบห้ามมีอนุขอรับ”

ม่อซิวเหยาพยักหน้า ยิ้มพลางเอ่ย “เรื่องนี้ข้ารู้ พากลับไปเป็นสาวใช้สักสองคน

ตอนที่ 311-2 ความภักดีของตระกูลผู้ดีบุญหนักศักดิ์ใหญ่แห่งซีหลิง

ม่อซิวเหยาส่ายหน้า พลางเอ่ยด้วยสีหน้าเย็นชา “เมืองหลวงของซีหลิงไม่เหมาะที่จะดำรงอยู่ในฐานะเมืองหลวง” เมืองหลวงของซีหลิงนั้นโอ่อ่ากว้างใหญ่ แต่ก็อยู่ห่างจากจงหยวนมากเกินไป ไม่ว่าเป็นประมุขที่ต้องการจะครอบครองจงหยวนคนใด ก็ไม่มีทางเลือกส

ตอนที่ 312-3 บุตรสาวคนโตแห่งตระกูลไป๋และเทศกาลในวันสารทฤดู

สองวันต่อมา

สถานที่จัดงานเทศกาลชมดอกไม้สารทฤดูจัดอยู่ในสวนดอกไม้ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งทางทิศตระวันตกเฉียงใต้ของเมืองหลวงซีหลิง ว่ากันว่าเดิมทีสวนนี้เป็นของราชวงศ์ซีหลิง ต่อมาได้มอบให้กับท่านอ๋องท่านหนึ่ง และต่อมาตำหนักอ๋องแห่งนั้นล่มสลาย