บทที่ 174

ตอนที่ 174-2 แขกตระกูลสวี

เมืองหรู่หยาง

เฟิ่งจือเหยามองสีหน้าชายหนุ่มตรงหน้าที่เรียบเฉยและดูสบายๆ ในดวงตาเขาปรากฏแววเป็นกังวล นี่ก็ผ่านมาสี่เดือนแล้ว ม่อซิวเหยาดูเหมือนจะค่อยๆ ทำใจเรื่องจากการหายตัวไปของพระชายาได้แล้ว อย่างน้อยก็ไม่เหมือนสองเดือนก่อนที่มักเหม่อลอยเป็นประจำ แต่เช่นเดียวกัน

บทที่ 175

ตอนที่ 175-1 ได้สติ

ด้านนอกเรือนที่เป็นที่พำนักชั่วคราวของม่อซิวเหยา เฟิ่งจือเหยายืนพิงกำแพงมองสวีหงอวี่ที่เดินออกมาจากด้านใน ใบหน้าอันหล่อเหลามีแววสำรวจและสังเกตสังการณ์อยู่มากขึ้นหลายส่วน สภาพของท่านอ๋องในยามนี้ทำให้เขารู้สึกไม่วางใจเลยจริงๆ แต่ขณะเดียวกัน การมาของสวีหงอวี่ก็มิได้ทำให้เ

บทที่ 175

ตอนที่ 175-2 ได้สติ

ตระกูลสวีไม่เคยทำตัวเป็นคนที่จงรักภักดีอย่างไม่ลืมหูลืมตา ซึ่งมิใช่เพียงเพื่อประชาชนในต้าหล้าและเรื่องของหลีเอ๋อร์ ต่อให้เพื่อการสืบต่อตระกูลสวีไปอีกร้อยปี ตระกูลสวีก็ไม่มีทางสนับสนุนม่อจิ่งฉี

ม่อซิวเหยานั่งเหม่อลอยอยู่ภายในห้องคนเดียวถึงสองวัน ไม่พบหน้าผู้ใดทั้งสิ้น