บทที่ 173

ตอนที่ 173-1 ปฏิกิริยาต่อราชโองการ

“ข้าน้อยซื่อหลาง แห่งกระทรวงขุนนาง หลิ่วฉงอวิ๋นคารวะติ้งอ๋อง”

ครานี้ ทูตที่มาถ่ายทอดราชโองการต่างกับใต้เท้าที่โชคร้ายเมื่อคราก่อนอย่างเห็นได้ชัด อย่างน้อยๆ เพียงดูจากความยิ่งใหญ่ที่มาแล้ว ก็แสดงให้เห็นว่าทั้งสองต่างกันอย่างสิ้นเชิง คนหนึ่งเป็นซื่อหลางกร

บทที่ 173

ตอนที่ 173-2 ปฏิกิริยาต่อราชโองการ

หลิ่วฉงอวิ๋นฝืนยิ้ม เอ่ยว่า “เรื่องนี้...ฝ่าบาทมิได้เอ่ยถึงในราชโองการ ข้าน้อยมิกล้าแอบอ้างราชโองการโดยพลการ เชื่อว่าฝ่าบาทน่าจะทรงไตร่ตรองไว้ในพระทัยแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

ม่อซิวเหยาพยักหน้า เอ่ยอย่างเห็นด้วยว่า “ที่ใต้เท้าหลิ่วพูดช่างมีเหตุผลนัก ว่ากันตามเหตุ

บทที่ 174

ตอนที่ 174-1 แขกตระกูลสวี

ต้าฉู่ เดือนสิบ รัชสมัยจิ่งตี้ ปีที่สิบสอง ภายหลังจากที่ชายาติ้งอ๋องสามารถเอาชนะเจิ้นหนานอ๋องแห่งซีหลิงได้ติดต่อกันถึงสองครั้งสองครา และหลังจากที่ชายาติ้งอ๋องหายตัวไป ปลายเดือนนั้นเอง ทหารกองทัพตระกูลม่อที่เดิมทำศึกอยู่กับซีหลิง หนานจ้าวและหลีอ๋องในพื้นที่ต่างๆ ก