บทที่ 156

ตอนที่ 156 คุณค่าของซูจุ้ยเตี๋ย

ภายในห้องมีแต่ความเงียบสงัด ได้ยินเพียงเสียงม่อซิวเหยาหยิบตัวหมากที่กระจัดกระจายอยู่กลับวางขึ้นบนกระดานอีกครั้งเท่านั้น จนเมื่อหานหมิงเย่ว์คิดว่าเขาจะไม่ตอบคำถามของตนแล้ว ถึงได้ยินเสียงเขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเป็นปกติว่า “เช่นนั้นแล้วอย่างไร”

หานหมิงเย่ว์ทำได้เพ

บทที่ 157

ตอนที่ 157 ออกรบ

เมื่อบรรลุข้อตกลงระหว่างกันแล้ว เยี่ยหลีก็ใจกว้างให้อิสระระดับหนึ่งกับหานหมิงเย่ว์ เช่นเดียวกัน ด้วยเพราะเห็นแก่หน้าหานหมิงเย่ว์ นางจึงมิได้ให้คนติดตามจับจ้องซูจุ้ยเตี๋ยทุกฝีก้าวอีก เพียงจำกัดบริเวณให้อยู่ภายในเรือนเล็กๆ หลังนั้นเท่านั้น หานหมิงเย่ว์เป็นคนฉลาด จึงย่อมรู้ว

บทที่ 158

ตอนที่ 158 ข่าวดีที่มาอย่างกะทันหัน

เมื่อได้ยินเยี่ยหลีเอ่ยเช่นนั้น สีหน้าเฟิ่งจือเหยาก็บิดเบี้ยวขึ้นทันที พักใหญ่ถึงได้กัดฟันกรอดเอ่ยว่า “ม่อจิ่งฉี! ท่านอ๋องใจอ่อนเกินไปแล้ว ข้าบอกตั้งนานแล้วว่า ตัวเขาเองยังไม่อยากได้แผ่นดินต้าฉู่แล้วพวกเราจะไปยุ่งให้มากเรื่องเช่นนั้นเพื่อเหตุใด ยกทัพบุก