บทที่ 143

ตอนที่ 143 ได้พบหน้ากันอีกครั้ง

เมื่อกลับถึงเมืองเจียงซย่า เยี่ยหลีโบกมือสั่งให้คนนำตัวเจิ้นหนานอ๋องกลับไปขังไว้เช่นเดิม แล้วนำหนานโหวซื่อจื่อไปพบหนานโหวที่รออยู่อย่างร้อนใจ

เมื่อเห็นว่าบนร่างกายของบุตรชายมีแต่บาดแผลเต็มไปหมด หนานโหวก็รู้สึกทั้งยิ้นดีและสงสารไปพร้อมกัน รีบดึงบุตรชายเข้ามา

บทที่ 144

ตอนที่ 144 หน่วยกิเลน

เมื่อให้ทุกคนออกไปแล้ว ภายในห้องหนังสือก็เหลือเฟิ่งจือเหยาและจั๋วจิ้งเพียงสองคนเท่านั้น ม่อซิวเหยานั่งพิงพนักเก้าอี้นิ่งมองทั้งสองคน มือข้างหนึ่งเคาะที่เท้าแขนเล่นอย่างใจลอย

ภายในห้องเงียบสนิท พักใหญ่ถึงได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นในห้องหนังสือว่า “เฟิ่งซาน ตั้งแต่ข้าเดิน

บทที่ 145

ตอนที่ 145 ผูกใจ

หลังจากนั้น ม่อซิวเหยาก็ได้เอ่ยให้กำลังใจพวกเขาอีกสองสามประโยค ก่อนให้พวกเขากลับออกไป เหลือเพียงฉินเฟิงและหลินหานให้รั้งอยู่ก่อนเท่านั้น

เมื่อทุกคนกลับนั่งลงยังห้องหนังสือเรียบร้อยแล้ว เยี่ยหลีถึงได้หันไปถามหลินหานว่า “ไปเป่ยหรงครานี้เป็นอย่างไรบ้าง”

หลินหานเอ่ยด้วยท่าที