ตอนที่ 229-2 คำขอร้องของเหยาจี

“ท่านอ๋อง พระชายา เหยาจีขอเข้าพบเพคะ”

“เข้ามาเถิด” คิ้วคิ้มของม่อซิวเหยาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนเอ่ยขึ้นเรียบๆ

เหยาจีผลักประตูเข้ามา ชั่วเวลาห้าปีผ่านไป นางรำอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงที่มากด้วยความเย้ายวน ยามนี้ดูจะมีเสน่ห์และความเย้ายวนที่สุขุมมากขึ้นหลายส่วน เมื่อล้

ตอนที่ 230 ระหว่างทางลงใต้

ภายในห้องหนังสือของตำหนักติ้งอ๋อง เยี่ยหลีมองฉินเฟิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าตนด้วยสีหน้าเรียบเฉย เอ่ยถามว่า “เรื่องนี้เจ้ามีความเห็นเช่นไร”

ฉินเฟิงสีหน้าเรียบนิ่ง หลุบตาลงเล็กน้อยเอ่ยว่า “ทุกอย่างตามแต่พระชายาจะตัดสินใจพ่ะย่ะค่ะ”

คราแรกที่ได้ยินเยี่ยหลีเอ่ยว่า เหยาจีเสนอตัวจะเดิน

ตอนที่ 231-2 นักฆ่าบุก

เฟิ่งจือเหยายกมุมปากขึ้นยิ้ม มองบรรดานักฆ่าที่อยู่ตรงข้าม เอ่ยกลั้วยิ้มขึ้นลอยๆ ว่า “อันที่จริงนอกจากนักฆ่าชั้นเลวแล้ว ยังมีคนอีกประเภทหนึ่งที่ต้องปิดหน้าทั้งที่กลางวันแสกๆ”

เยี่ยหลีอมยิ้มถามต่อว่า “ผู้ใดกัน”

เฟิ่งจือเหยายิ้ม “คนที่ให้คนเห็นหน้าไม่ได้ เช่นว่า...องครักษ์ในวัง!”