บทที่ 111

ตอนที่ 111-2 งานเลี้ยงยามค่ำคืน (2)

องค์หญิงฉางเล่อเบ้ปากเอ่ยว่า “นางชอบทำเหมือนเหม็นขี้หน้าผู้ใดอยู่ตลอดเวลา แต่เสด็จพ่อก็มักจะฟังแต่นาง นางไม่เห็นดีที่ตรงใดเลย เจินหนิงร้องไห้นางก็ไม่เคยสนใจ เสด็จแม่ไม่มีทางทำเช่นนี้กับข้าแน่นอน เสด็จแม่รักฉางเล่อที่สุดแล้ว” ประโยคสุดท้ายนางกล่าวโอ้อวดด

บทที่ 112

ตอนที่ 112 ลอบสังหาร

เมื่อได้ยินม่อซิวเหยาเอ่ยเช่นนี้ เยี่ยหลีนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนเอ่ยเรื่อยๆ ขึ้นว่า “การแต่งงานเข้าตำหนักติ้งอ๋องยังพิสูจน์ความใจกล้าของข้าได้ไม่พออีกหรือ” หากเปลี่ยนเป็นหญิงสาวคนอื่น การได้รับพระราชทานให้แต่งงานกับติ้งอ๋องหลังจากโดนหลีอ๋องถอนหมั้น โดยที่นางไม่หาผ้าขาวไปแ

บทที่ 113

ตอนที่ 113 ความลับในป่าเถา

เยี่ยหลีเดินไปตามทางในวังหลวงท่ามกลางความมืดสลัวด้วยความรวดเร็ว ประหนึ่งนางเคยเดินอยู่ในวังหลวงแห่งนี้มาแล้วเป็นร้อยเป็นพันรอบ ร่างแบบบางที่เคลื่อนที่ด้วยความคล่องแคล่ว หยุดลงที่ใต้ชายคาตำหนักแห่งหนึ่ง เยี่ยหลีหยุดฝีเท้าลง ก่อนเงยหน้ามองร่างบนชายคาทางด้านหลังตน