ตอนที่ 18 ความลำเอียงของท่านย่า

           จนเมื่อเยี่ยหลีเดินออกไปส่งญาติผู้พี่และท่านป้าสะใภ้กลับไปด้วยตนเองเรียบร้อยแล้ว ก็ไม่เห็นท่านเจ้ากรมเยี่ยปรากฏตัวขึ้นอีกเลย สวีฮูหยินเองไม่ได้คาดหวังอะไรกับธรรมเนียมของคนตระกูลเยี่ยอีกแล้ว หากมิใช่เพราะเยี่ยหลีที่เป็นหลานสาวเพียงคนเดียวยังอยู่ในตระกูลนี้

ตอนที่ 19 แขกจากตำหนักติ้งอ๋อง

           แล้วหวังซื่อก็ให้คนนำเสื้อผ้าและเครื่องประดับที่นางเตรียมไว้สำหรับเยี่ยหลีมาให้อย่างรวดเร็ว แม้สีหน้าท่าทีของหมัวมัวและสาวใช้ที่นำของมาให้จะดูโอหังนัก ทว่าเยี่ยหลีกลับมองโดยไม่อารมณ์เสียแต่อย่างใด นางเพียงมองสำรวจข้าวของที่อยู่บนโต๊ะอย่างสบายอารมณ์ แล้วมองบ

ตอนที่ 20 งานบุปผานานาพรรณ (1)

           “ข้ารู้แล้ว ออกไปได้”

           ในศาลากลางน้ำอันโอ่อ่าและเงียบสงบจนน่าหดหู่ ชายหนุ่มในชุดสีน้ำเงินเอ่ยเรียบๆ ขณะเหม่อมองสายน้ำที่อยู่นอกหน้าต่าง

           ซุนหมัวมัวเหลือบมองใบหน้าเคร่งขรึมที่ออกไปทางโหดนั้นอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรดี นางมองเจ้าของแผ่นหลังที