บทที่ 74

ตอนที่ 74-2 รอดพ้นจากอันตราย คุณชายจวินเหวย

ในเรือนหลังเล็กนิรนาม ณ ที่ใดที่หนึ่งนอกเมืองหลวง ตอนนี้คนที่เคยอยู่ที่นี่ต่างไปกันหมดแล้ว ไม่เหลือใครอยู่เลย เห็นได้ชัดว่าผู้เป็นเจ้าของนั่นไปด้วยความรีบร้อน แม้แต่ภาพวาดและภาพเขียนอักษรโบราณที่มีมูลค่ายังไม่ทันได้เก็บไปด้วย ม่อซิวเหยานั่งอยู

บทที่ 74

ตอนที่ 74-3 รอดพ้นจากอันตราย คุณชายจวินเหวย

วันต่อมาเมื่อขึ้นไปถวายรายงานในตอนเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว ผู้ตรวจการสวีได้พาฮูหยินและลูกๆ หลานๆ ออกนอกเมืองเพื่อไปจุดธุปไหว้พระที่วัดจิ้งหลิง ซึ่งเวลานี้ไม่เป็นที่สนใจของผู้คนสักเท่าไรนัก เพราะถึงอย่างไร เรื่องที่หลานสาวคนนี้เป็นที่รักของตระกูล

บทที่ 75

ตอนที่ 75-1 หอชิงเฟิงหมิงเย่ว์

           ในป่าลึกนอกวัดจิ้งหลิง ม่อซิวเหยานั่งหลับตาพิงเก้าอี้รถเข็นอยู่เพียงลำพัง แสงอาทิตย์อ่อนในยามเย็นสาดส่องผ่านใบไม้ลงมากระทบบนตัวเขา ทำให้ไอเย็นในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิเจือความอบอุ่นขึ้นเล็กน้อย

           “ซิวเหยา” เมื่อเยี่ยหลีเดินเข้ามาใกล้ ก็เห็นร่