บทที่ 71

ตอนที่ 71-2 จูบเบาๆ

           ท่านหมอเหอพูดด้วยความรู้สึกผิดว่า “ข้าได้ใส่ตัวยาระงับปวดลงไปในเทียบยาแล้ว เพียงแต่พระชายาไม่เห็นด้วย ดังนั้นจึงได้…”

           ตอนนั้นเสิ่นหยางจึงได้สังเกตเห็นเยี่ยหลีที่ยืนเงียบอยู่ที่อีกด้านหนึ่ง หากเยี่ยหลีต้องการ นางสามารถทำให้คนแทบไม่รู้สึกถึงการมีตั

บทที่ 71

ตอนที่ 71-3 จูบเบาๆ

ในโถงดอกไม้ มู่หรงถิงมองสำรวจการตกแต่งที่โอ่อ่าของห้องโถงใหญ่อย่างตื่นตาตื่นใจ แต่เมื่อหันไปเห็นเหลิ่งเฮ่าอวี่ที่นั่งจิบน้ำชาสบายๆ อยู่ ก็ไม่ลืมที่จะหันไปถลึงตาใส่เขาด้วยความไม่พอใจ “ข้ามาเพื่อลาอาหลี เจ้าจะทำหน้าหนาขอตามมาด้วยไปทำไมกัน” เหลิ่งเฮ่าอวี่หัวเราะอย่างอาร

บทที่ 72

ตอนที่ 72-1 ตำหนักเหยาหวาไฟไหม้

           เยี่ยหลียืนอยู่หน้าตำหนักอันโออ่าใหญ่โตแล้วได้แต่ทอดถอนใจ ครั้งนี้เป็นครั้งที่สามที่นางเข้าวัง ด้วยเพราะสองครั้งแรกมีประสบการณ์ที่ไม่น่ารื่นรมย์นัก ครั้งนี้เมื่อถูกฮ่องเต้เรียกตัวให้เข้าเฝ้าจึงยิ่งทำให้นางต้องตื่นตัวและระมัดระวังขึ้นอีกหลายส่วน