บทที่ 82 นางทำเกินฐานะ!

เสวียชิงอินกลับมาถึงจวนสกุลสวี่อย่างปลอดภัย ทำให้เสวียฟูเหรินถอนหายใจโล่งอก

แต่ในใจอดบ่นไม่ได้ อ๋องเสวียนดูเย็นชานัก ทำไมความจริงถึงเป็นคนไม่รู้จักหนักเบาเช่นนี้?

จนกระทั่งเสวียฟูเหรินเห็นทหารจากจวนอ๋องเสวียนสองคน หามหีบใหญ่มาก่อน แล้วตามด้วยกรงใหญ่

ในกรงนั้น... เป็นนกอิ

บทที่ 83 เชิญนางกลับจวนด้วยตนเอง

เมื่อป้าเสวียมาถึงจวนสกุลเสวีย ของยังคงถูกขนเข้าไปทีละหีบ

นางอั้นความโกรธไว้ เดินเข้าไปข้างใน

บ่าวรับใช้เห็นนางก็รีบเรียก "คุณป้า"

"เสวียชิงอินอยู่ไหน?" นางถาม

บ่าวรับใช้ได้ยินน้ำเสียงไม่ดี สบตากัน แล้วยิ้มพูด "คนเข้าออกพลุกพล่าน เกรงว่าจะรบกวนคุณป้า เชิญคุณป้า

บทที่ 84 วิธีทรมานพ่อแท้ ๆ

สีหน้าของเสวียเฉิงต้งแข็งค้าง

เสวียชิงอินเดินออกมาจากด้านหลัง แทบจะกลั้นหัวเราะไม่อยู่

"ท่านแม่ ไม่ได้เจอกันหลายวัน จำท่านพ่อไม่ได้แล้วหรือ?" เสวียชิงอินพูดเสียงหวาน

เสวียฟูเหรินเห็นนางก็เข้าใจทันที จึงจ้องนางตาเขียว แล้วยืนอยู่ตรงนั้น ไม่รู้ควรตอบสนองอย่างไรดี

แต่งง