บทที่ 80 เป็นทั้งพ่อและฮ่องเต้

รางวัลพระราชทาน เสวียชิงอินต้องไปรับด้วยตนเองแน่นอน

ดังนั้นบ่าวสกุลเสวียจึงรีบวิ่งไปเชิญคนที่จวนสกุลสวี่อีก

เสวียชิงอินรับรางวัล ถวายพระพร

คิดว่าคำในพระโองการนี้ฮ่องเต้ใช้คำเกินจริงขึ้นเรื่อยๆ อะไรกันทั้งมีทั้งบุญและปัญญา ทั้งรอบรู้มีเหตุผล?

ฟังดูไม่มีอะไรเกี่ยวก

บทที่ 81 ใช้ห่านเป็นของหมั้น

เสวียชิงอินพูดขึ้นอย่างไม่ทันคิด "ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็เป็นคู่ที่สวรรค์ลิขิตจริงๆ สินะ"

อ๋องเสวียนเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วตอบว่า "อืม"

หลังจากนั้นเขาก็เสริมว่า "กรมพิธีการก็ว่าอย่างนั้น"

เสวียชิงอินชะงัก คิดในใจว่าท่านก็รู้เรื่องนี้ด้วยหรือ?

แต่แล้วเธอก็เข้าใจในทันที ค

บทที่ 82 นางทำเกินฐานะ!

เสวียชิงอินกลับมาถึงจวนสกุลสวี่อย่างปลอดภัย ทำให้เสวียฟูเหรินถอนหายใจโล่งอก

แต่ในใจอดบ่นไม่ได้ อ๋องเสวียนดูเย็นชานัก ทำไมความจริงถึงเป็นคนไม่รู้จักหนักเบาเช่นนี้?

จนกระทั่งเสวียฟูเหรินเห็นทหารจากจวนอ๋องเสวียนสองคน หามหีบใหญ่มาก่อน แล้วตามด้วยกรงใหญ่

ในกรงนั้น... เป็นนกอิ