บทที่ 39 ความโกรธของเห้อซงหนิง

"ได้ยินว่าจวนของพวกเจ้ามีคฤหาสน์ชานเมืองหรือ?" องค์หญิงจินเฉวียถามยิ้มๆ

"เจ้าค่ะ"

เสวียชิงอินคิดในใจ ได้ยินมาจากปากอ๋องเสวียนหรือ? แต่คนอย่างอ๋องเสวียน คงไม่พูดเรื่องนี้กับคนอื่นโดยไม่มีเหตุผล

"ข้าสนใจมาก อีกสองวันจะไปที่คฤหาสน์"

"ได้เจ้าค่ะ!"

เสวียชิงอินคิดว่าน

บทที่ 40 ใครเก่งเรื่องประชดประชัน

น้ำเสียงของเสวียชิงอินเรียบเฉย

เห้อซงหนิงได้รับผลกระทบ ฟื้นคืนสติในทันที

เขาจ้องมองเสวียชิงอินครู่หนึ่ง แล้วปล่อยมือ

เสวียชิงอินไม่มองเขาอีก เอียงหน้าดึงแขนเสื้อลง เผยให้เห็นไหล่

บนนั้นมีรอยนิ้วมือชัดเจน

ผิวขาวกับรอยแดงอยู่ติดกัน ดูแล้วแสบตา อีกสักพัก รอยแดงอ

บทที่ 41 คุณหนูใหญ่สกุลเสวียคุยโว?

เสวียชิงอินฟังจนตะลึง

เรื่องนี้เกี่ยวกับข้าจริงๆ หรือ?

เห้อซงหนิงหันไปมองเสวียชิงอินแวบหนึ่ง แล้วถามต่อ "เห็นชัดไหมว่าใครเป็นคนถาม?"

"ไม่... ไม่เห็น แต่ถ้าได้ยินเสียงอีกครั้งน่าจะจำได้"

เห้อซงหนิงเงียบไป

ตอนนี้เขายังไม่มีอำนาจมากพอที่จะรวบรวมสตรีชั้นสูงทั่วเมื