บทที่ 35 เสวียชิงอินช่างร้ายกาจ

เรื่องผ้าเช็ดเท้าหายไป เสวียชิงอินไม่ได้ใส่ใจ

ยังไงของพวกนั้นก็ใช้ยากมาก

วันล่องเรือ เสวียชิงอินสวมชุดสีแดงน้ำ สวมเครื่องประดับคริสตัลชุดนั้น และคลุมทับด้วยเสื้อคลุมสีขาวนวล

คือตัวที่องค์หญิงจินเฉวียให้ก่อนหน้านี้

วันนี้ต่างจากเดิม... ไม่ใช่แค่เสวียชิงอินคนเดียว

บทที่ 36 ช่วยด้วย!

อ๋องเสวียนไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่มองไปทางเสวียชิงอินแวบหนึ่งจากระยะไกล

องค์หญิงจินเฉวียรู้สึกเบื่อทันที คิดครู่หนึ่งแล้วอดไม่ได้ที่จะพูดว่า "เครื่องประดับที่เธอใส่วันนี้ เป็นของที่ฉันให้เธอ เป็นอย่างไรบ้าง? ฉันคิดว่ามันเหมาะกับเธอมาก งดงามราวกับสายน้ำและสายลม"

ดวงตาของอ๋องเสวีย

บทที่ 37 สนามรบ (1)

เรือชิงเยว่เฟิงไม่เคยต้อนรับแขกที่มีฐานะสูงส่งมากมายเช่นนี้มาก่อน!

"ท่านอ๋องเสวียน ท่านอ๋องเว่ย องค์หญิงจินเฉวีย..." เจ้าของเรือค้อมตัวคำนับด้วยความตื่นตระหนก

ก้มหัวจนเกือบจรดพื้นเรือ

อ๋องเว่ยเมื่อคืนคิดถึงฉากโรแมนติกใต้แสงจันทร์ทั้งคืน แต่ตอนนี้ทุกอย่างพังพินาศหมด อารมณ์จึง