บทที่ 318 ความเจ็บปวด

เสียงของฮ่องเต้เหลียงเต๋อดังขึ้นต่อทันที: "ตายที่ไหน?"

"ประตูตะวันออกเฉียงเหนือ"

"...เราทราบแล้ว"

ทั้งในและนอกประตูตกอยู่ในความเงียบสงัด

แม้แต่ทหารองครักษ์ที่เฝ้าประตูก็อดก้มหน้าไม่ได้ ราวกับโศกเศร้าให้กั๋วกงจ้าว

"ไม่เข้ามาหรือ? ร่างกายเจ้าคงยืนอยู่ข้างนอกไม่ไหว" ฮ่องเต้

บทที่ 319 ตอนจบ (1)

ฮ่องเต้เหลียงเต๋อเห็นสถานการณ์ หัวเราะเย้ย: "ตื่นตระหนกไปไย? แม้เราโกรธสุดขีด แต่ก็จะไม่ฆ่านาง"

สายตาเขามองข้ามโต้วหรูยุ่น แต่ไม่อาจตกลงบนตัวเสวียชิงอิน

ฮ่องเต้เหลียงเต๋อไม่สนใจ พูดต่อ: "ที่เจ้าพูดเช่นนี้ ก็เพราะเจ้าโกรธจนควบคุมตัวเองไม่ได้"

"ชิงอิน เจ้าเคยคิดไหมว่าหากอ๋องเส

บทที่ 320 ตอนจบ (2)

พอเสวียชิงอินพูดจบ อ๋องเสวียนกลับงงอยู่ตรงนั้น

นี่เป็นครั้งแรกที่นางเห็นท่าทางไม่รู้จะทำอย่างไรของเขา

กลับเป็นโต้วหรูยุ่นและคนอื่นๆ รอบข้างที่พอได้ยิน ก็รีบวิ่งเข้ามาล้อมทันที

"ทำอย่างไรดี?"

"หมอหลวง! หมอหลวงอยู่ไหน? ตอนนี้กลับเมืองหลวงไปตามยังทันไหม?"

เสียงอึกทึกเต็มหู อ๋