บทที่ 310 เข้าเมืองหลวงกำจัดขุนนางคนสนิท

"ท่านอ๋อง" มีคนวิ่งมาข้างกายอ๋องเสวียน กระซิบข้างหู: "ไม่ทราบสาเหตุ เสวียหนิงแทงองครักษ์ตาย แล้วหนีไป"

คนใต้บังคับบัญชาไม่รู้สาเหตุ แต่อ๋องเสวียนจะไม่รู้ได้อย่างไร?

พิธีบวงสรวงวันนี้ เป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่ฮ่องเต้จะเปิดโปงเห้อซงหนิง

"เอาดาบของเรามา" อ๋อง

บทที่ 311 ทรยศมากมายเพียงนี้!

ฮ่องเต้เหลียงเต๋อทรงแย้มพระสรวล ก่อนตรัสถามว่า "หิวหรือไม่? กินอะไรก่อนเถิด"

ไม่ทันที่เสวียชิงอินจะทูลตอบ พระองค์ก็รับสั่งให้นางกำนัลนำอาหารมาเสิร์ฟ การเตรียมการที่พร้อมสรรพเช่นนี้ แสดงว่าการมาที่ตำหนักแห่งนี้ หรือแม้แต่การกักตัวไว้ที่นี่ ล้วนอยู่ในแผนการของฮ่องเต้ทั

บทที่ 312 ข้าต้องเห็นร่างนางกับตา

ฤดูหิมะปีนี้ดูจะยาวนานเป็นพิเศษ

เกล็ดหิมะร่วงโปรยปราย ปกคลุมดวงตาและคิ้วอันเยียบเย็นของบุรุษผู้นั้น

เขาราวกับรูปปั้นที่ถูกแช่แข็งอยู่ตรงนั้น

"ท่านอ๋อง?" ทหารเรียกเขาด้วยเสียงสั่น

อ๋องเสวียนทอดสายตาลง เงียบไปครู่หนึ่งแล้วเงยหน้าขึ้น มองไปทางตำหนัก น้ำเสียงปราศจ