บทที่ 300 เราตามใจเจ้า

พวกนางกำนัลได้ยินเช่นนั้น ก็ก้มหน้าต่ำลงอีก แทบจะหมอบราบไปกับพื้น

พวกนางสั่นด้วยความกลัว

แม้แต่หลังขององครักษ์ก็มีเหงื่อเย็นซึม

ในชั่วขณะนั้น พวกเขาคิดมากมาย... หากฝ่าบาทไม่พอพระทัย ลงโทษพระชายา อ๋องเสวียนจะบ้าหรือไม่? วังจะเกิดความวุ่นวายหรือไม่?

มีเพียงองค์หญิงสี่ที่ตื

บทที่ 301 นี่คือหนังสือเล่มหนึ่ง

เสวียชิงอินเงยหน้าขึ้น: "ฝ่าบาทตรัสว่าจะปกป้องหม่อมฉัน แต่หม่อมฉันมีสิ่งใดที่ต้องให้ฝ่าบาทปกป้องหรือ? ตอนนี้หม่อมฉันก็มีชีวิตที่ดีอยู่แล้ว เว้นแต่ว่า..."

นางจ้องมองพระองค์: "เว้นแต่ว่าฝ่าบาทจะทรงประหารอ๋องเสวียน"

ฮ่องเต้เหลียงเต๋อทรงนิ่งเงียบไปนาน ก่อนจะตรัสในที่

บทที่ 302 จุดจบของทุกคน

นี่คือ... ไม้ตายของนาง

เป็นสิ่งที่นางเคยคิดไว้ว่า หากวันหนึ่งไม่สามารถจัดการทั้งเห้อซงหนิงและฮ่องเต้เหลียงเต๋อได้พร้อมกัน นี่คือไม้ตายเพียงอย่างเดียวที่นางมี และมีประสิทธิภาพที่สุด

นางรู้ว่าคำพูดเหล่านี้ฟังดูเหลือเชื่อ

ดังนั้นจึงต้องวางรากฐานไว้แต่เนิ่นๆ เริ่มจากจดหมายเห