บทที่ 296 น้ำเสียงของเขาไม่สุภาพ

ในตอนนั้นมีเสียงฝีเท้าดังเข้ามาใกล้ ฮ่องเต้เหลียงเต๋อปรากฏตัวขึ้นด้านหลัง

เหล่าสตรีรีบคำนับถวายบังคม

ฮ่องเต้เหลียงเต๋อตรัส "พวกเจ้ากลับไปได้"

"เพคะ" พวกนางรับคำ แต่อดไม่ได้ที่จะมองเห้อซงหนิงด้วยความสงสัย

องค์หญิงสี่ตรัส "เขาคือพี่ชายของพระชายาอ๋องเสวียน"

พวกนา

บทที่ 297 คนบ้า! ไอ้ชั่ว!

หลังฉากกั้น สวี่จื่อร่างกายสั่นเทา นางกัดฟันแน่น พยายามสุดกำลังที่จะไม่ส่งเสียง

นอกฉากกั้น เสวียชิงอินยกมุมปากอย่างเยาะเย้ย "สำหรับพี่แล้วมันต่างกันหรือ? พี่ใหญ่"

"ไม่ว่าจะเป็นใคร สำหรับพี่แล้ว มีแค่คนที่ใช้ประโยชน์ได้ กับคนที่ใช้ประโยชน์ไม่ได้เท่านั้น"

"เสวียชิงอินคนเ

บทที่ 298 เป็นครอบครัวเดียวกันไม่ดีหรือ

สวี่จื่อโกรธจนเหมือนคนบ้า สองฝ่ามือที่ตบไปนั้นไม่ได้เบาเลย

ไม่คิดว่าตอนนี้เห้อซงหนิงยังกล้าพูดว่าชอบ

นางตะโกนด่า "ไปให้พ้น! ออกไป!"

เห้อซงหนิงยกมุมปาก รู้สึกเจ็บแปลบเล็กน้อย

มีเลือดหรือไม่?

เห้อซงหนิงไม่สนใจ

เขามองสวี่จื่อ

สวี่จื่อไม่เคยเห็นเห้อซงหนิง