บทที่ 281 บีบให้กลับเมืองหลวง

เสวียชิงอินส่ายหน้า "ฉันออกมาเร็วขนาดนี้ จะไปหนาวได้ยังไง?"

อ๋องเสวียนตอบ "อืม" แล้วจับปลายนิ้วของนาง ลูบเบาๆ ราวกับกำลังสัมผัสความอบอุ่นจากปลายนิ้วของนาง

เสวียชิงอินรู้สึกเขินเมื่อถูกลูบ รีบยกเท้าเตะเขาเบาๆ "ไปกันเถอะๆ"

อ๋องเสวียนโอบเอวนาง กอดนางแน่นขึ้นอีกหน่อย เ

บทที่ 282 เขามีทางเลือกเพียงทางเดียว

เมื่อเสวียชิงเหอมาถึงชนเผ่าเมิ่ง นางก็อาเจียนและท้องเสียอย่างหนัก

เพราะเดินทางเร่งรีบ อีกทั้งยังปรับตัวไม่ได้กับความสูงต่ำของพื้นที่ชนเผ่าเมิ่ง

ตอนนี้นางถึงรู้ว่าการตัดสินใจอย่างหุนหันพลันแล่นของตนในตอนนั้นช่างโง่เขลาเพียงใด

"เสี้ยนจู๋ ถึงเวลาลงจากรถม้าแล้วเ

บทที่ 283 ทุกคนเข้าสู่กลยุทธ์

อ๋องเสวียนจะใช้องค์ชายเจ็ดเป็นเครื่องมือ...

หรือพูดอีกอย่างว่า... อ๋องเสวียนใช้องค์ชายเจ็ดเป็นเครื่องมือมานานแล้ว?

เสวียชิงอินงุนงงชั่วขณะ

แตกต่างจากเรื่องเดิมโดยสิ้นเชิง

นางจำได้ว่าในเรื่องเดิมช่วงท้าย อ๋องเสวียนจู่ๆ ก็คลั่งแย่งบัลลังก์ เห้อซงหนิงปราบกบฏ

แต่ตอนน