บทที่ 277 ความเปลี่ยนแปลงในเมืองหลวง

เด็กรับใช้ไม่คิดว่าในชั่วพริบตา พระพักตร์ของฮ่องเต้จะปกคลุมด้วยเมฆดำ ทรงดูหม่นหมองน่ากลัว

เขาตัวสั่น ไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปากถามสักคำ

ฮ่องเต้เหลียงเต๋อประทับยืนอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายไม่ตรัสอะไรอีก ทรงเสด็จจากไปด้วยพระพักตร์หม่นหมองเช่นนั้น

ไม่รู้ว่าพระองค์เสด็จ

บทที่ 278 จุดอ่อนคือตระกูลสวี่

"มีสองความเป็นไปได้" ท่านอ๋องเสวียนตรัส

"หืม?" เสวียชิงอินตั้งใจฟัง

"ฮ่องเต้ประชวร"

เสวียชิงอินพยักหน้า: "อืม... เป็นไปได้มาก หากประชวร พระองค์ย่อมรู้สึกว่าอำนาจในพระหัตถ์กำลังค่อยๆ หลุดไป ก็ย่อมเร่งรีบที่จะรักษาราชอำนาจโดยธรรมชาติ"

"แต่ในเมืองหลวงไม่มีข่าวลือใดๆ

บทที่ 279 การจับใจคน

เห้อซงหนิงก้มหน้ายอมให้พระองค์ด่า เพียงแต่กำมือแน่นอย่างเงียบๆ

ฮ่องเต้เหลียงเต๋อทอดพระเนตรมองด้วยสายตาเย็นชา "อย่างไร? เราด่าเจ้า เจ้าไม่พอใจหรือ?"

เห้อซงหนิงยังคงไม่พูดจา

ฮ่องเต้เหลียงเต๋อหันหลังกลับด้วยความผิดหวัง

เห้อซงหนิงจึงเงยหน้าขึ้น พูดด้วยน้ำเสียงกดข่มและแค้นเคือง