บทที่ 273 การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

ช่วงเวลาเดินทางจากเมืองหลวงไปยังชนเผ่าเมิ่ง สำหรับเสวียชิงเหอแล้ว เป็นช่วงเวลาที่อิสระและผ่อนคลายที่สุด

ทุกคนในขบวนล้วนสุภาพและให้เกียรตินาง พอเห็นก็เรียก "เสี้ยนจู่"

ในขบวนยังมีคนคอยดูแลอาหารการกินโดยเฉพาะ ก่อนนอนยังต้องจุดธูปหอมให้... สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นการปฏ

บทที่ 274 ใช้นางเอกเอาชนะพระเอก

"ตอนนี้เจ้ากลัวมากสินะ?" เสวียชิงอินถาม

เสวียชิงเหอตัวสั่นเล็กน้อย ไม่พูดอะไร ไม่อยากแสดงความอ่อนแอต่อหน้าเสวียชิงอิน

เสวียชิงอินพูดต่อ "หากอยากมีชีวิตที่ดีในชนเผ่าเมิ่ง เจ้ามีทางเลือกแค่สองทาง"

เสวียชิงเหอรู้สึกว่านี่เหมือนกับดัก

กับดักที่เสวียชิงอินวางไว้ตั้งแ

บทที่ 275 เรื่องน่ายินดียิ่งใหญ่ของเมืองอี้โจว

เสวียชิงอินไม่ได้ "เป็นลม" นานนัก

เริ่มจากเสียงค่อยๆ ดังขึ้นในหู ตามด้วยกลิ่นยาเข้าจมูก แล้วสายตาก็เริ่มชัดขึ้นจากที่พร่ามัว

"ฟื้นแล้ว ท่านอ๋อง พระชายาฟื้นแล้ว!" นั่นคือเสียงตื่นเต้นของหมอหลวงซง

"กลิ่นอะไร?" เสวียชิงอินย่นจมูก

หมอหลวงซงรีบพูดเสียง