บทที่ 269 จดหมายจากเมืองหลวงมาอีก

ตู้หงเสวียคิดไม่ออก เมื่อมองทะลุแผนของชนเผ่าเมิ่งแล้ว เหตุใดยังต้องเก็บ "มันฮ่อท่าน" พวกนี้ไว้?

เขามองไปที่อ๋องเสวียน

เสวียชิงอินก็รีบมองอ๋องเสวียนตาปริบๆ

อ๋องเสวียนแม้แต่สีหน้าก็ไม่เปลี่ยน "ฟังพระชายา"

ตู้หงเสวียรับคำอย่างว่าง่าย "พ่ะย่ะค่ะ"

เพียงแต่ในใจอดสง

บทที่ 270 ความรักไม่ใช่บังเอิญ

สมแล้วที่เป็นพระเอกในเรื่องเดิม...

ตั้งแต่นางชักดาบใส่เห้อซงหนิง คนผู้นี้ก็กล้าคิดไปถึงเรื่องนี้แล้วหรือ?

เสวียชิงอินถอนหายใจเบาๆ แต่จิตใจกลับสงบเป็นพิเศษ

เห้อซงหนิงอย่างมากก็เดาได้ว่า "เสวียชิงอิน" คนเดิมตายไปแล้ว และนางเข้ามาแทนที่

เขาไม่มีทางเดาได้ว่านางข้ามมิ

บทที่ 271 หากท่านเป็นเทพเจ้า ข้าก็จะอธิษฐาน

เสวียชิงอินรู้สึกหายใจติดขัด

ความรู้สึกชาแล่นจากปลายนิ้วขึ้นไปถึงหนังศีรษะอย่างรวดเร็ว

นางกำมือแน่นแล้วขยำชายกระโปรงที่หัวเข่า ก่อนจะเงยหน้าสบตากับอ๋องเสวียนอีกครั้ง

"มัน...เป็นโลกที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง" เสวียชิงอินถอนหายใจพูด

การพูดประโยคนี้ออกไป