บทที่ 267 นางไม่ใช่นาง แน่นอนแล้ว!

หลังจากนั้น เห้อซงหนิงก็คุยเรื่องเสวียชิงอินกับฮ่องเต้เหลียงเต๋ออยู่เรื่อยๆ

พ่อลูกที่ห่างเหินกันมาหลายปี ต้องอาศัยเสวียชิงอินเป็นสะพานเชื่อม และได้แต่พูดคุยเรื่องของนาง... นอกจากนางแล้ว พูดถึงคนอื่นล้วนหลีกเลี่ยงไม่พ้นเรื่องต้องห้าม

ค่อยๆ จากคำพูดของฮ่องเต้เหลี

บทที่ 268 ขอแต่งงาน

พิธีจัดขึ้นที่เมืองปัน

ชนเผ่าเมิ่งมาถึงเมืองปันแต่เช้า จัดเตรียมตำหนักในเมือง

ทาสยืนข้างหัวหน้าเผ่าเมิ่ง แต่งผมให้เขา สวมฉลองพระองค์หรู ประดับอัญมณี...

ขณะที่เหล่าขุนนางยืนอยู่ใต้บันได ระมัดระวังเงยหน้ามองสีพระพักตร์ของหัวหน้าเผ่าเมิ่ง

พวกเขาคิดว่าผู้เป็นหัวหน้าที่ยังหนุ่มแ

บทที่ 269 จดหมายจากเมืองหลวงมาอีก

ตู้หงเสวียคิดไม่ออก เมื่อมองทะลุแผนของชนเผ่าเมิ่งแล้ว เหตุใดยังต้องเก็บ "มันฮ่อท่าน" พวกนี้ไว้?

เขามองไปที่อ๋องเสวียน

เสวียชิงอินก็รีบมองอ๋องเสวียนตาปริบๆ

อ๋องเสวียนแม้แต่สีหน้าก็ไม่เปลี่ยน "ฟังพระชายา"

ตู้หงเสวียรับคำอย่างว่าง่าย "พ่ะย่ะค่ะ"

เพียงแต่ในใจอดสง