บทที่ 262 บุตรสาวบุญธรรมควรเป็นเช่นเสวียชิงอิน

สงครามครั้งนี้

บีบให้กองทัพเผ่าเมิ่งต้องถอยกลับไปถึงที่ราบสูง

คงเป็นเพราะคำพูดของหัวหน้าเผ่าเมิ่งทำให้อ๋องเสวียนโกรธจริงๆ อ๋องเสวียนนำกองกำลังติดตาม ไล่ตีไปจนถึงเกอเอ้อมู่ของราชวงศ์เมิ่ง

เขาราวกับไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย สังหารแม่ทัพเผ่าเมิ่งหลายคน ฆ่า

บทที่ 263 กลยุทธ์การฆ่าใหม่

ฮ่องเต้เหลียงเต๋อเหลือบมองขันทีอู๋ ตรัสกึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม "เจ้าช่างพูดแก้ต่างให้นางเก่ง"

บรรดาขันทีคนอื่นได้ยินแล้วอดแอบมองขันทีอู๋ไม่ได้

คนในวังไม่อาจมีความสัมพันธ์ส่วนตัวกับผู้อื่นได้

ขันทีอู๋สูดหายใจเบาๆ หดคอยิ้มทูล "ขอฝ่าบาททรงอภัย แม้กระหม่อมจะพูดแทนพระชายาของอ

บทที่ 264 "การรวมตัวอย่างมีความสุข"

เมื่อโฮ่วฉี่ยุ่นเพิ่งได้รับข่าว หัวใจกระตุกวูบ รู้สึกกลัวที่จะพบฮ่องเต้เหลียงเต๋อ

หลังจากออกจากเกอเอ้อมู่ หายใจคล่องขึ้น พูดจาก็ฉะฉานขึ้นมาก

โฮ่วฉี่ยุ่นมองไปที่เห้อซงหนิงที่พิงหมอนอยู่ในรถม้า เสนอว่า "ข้าเห็นบาดแผลของคุณชายเสวียยังสาหัสนัก การเดินทางครั้งนี้คง