บทที่ 255 วิธีใช้กองทัพชิงกุยที่ถูกต้อง

"ท่านเพิ่งรู้วันนี้หรือ?" เสวียชิงอินกลอกตาใส่เห้อซงหนิง

สีหน้าเห้อซงหนิงหม่นลง แต่ชั่วขณะนึกอะไรขึ้นมาได้ สีหน้าก็กลับสงบลงอย่างประหลาด

เขาอยากถามว่าเจ้าต่อหน้าอ๋องเสวียนก็เป็นเช่นนี้หรือ?

แต่คิดไปคิดมา คงเป็นเพียงการหาความอับอายใส่ตัว จึงเม้มปากแน่น อดก

บทที่ 256 นางต้องตายแน่นอน!

เสวียชิงอินได้พบกับกองทัพชิงกุยอีกครั้ง

พวกเขายืนอยู่ตรงหน้านาง มองซ้ายมองขวาอย่างกระวนกระวาย

เสวียชิงอินรู้สึกสงสัย "มองอะไรกันหรือ?"

พวกเขาอ้าปากจะพูด แต่ก็ไม่พูดอะไรออกมา ไม่เหมือนโต้วหรูยุ่นและคนอื่นๆ ที่อัดอั้นความรู้สึกไว้ไม่อยู่ พูดระบายออกมาเหมือนถั่วที่หล่นจ

บทที่ 257 ไม่มีใครรอดจากคมดาบ

รถม้าหลังคาสีเขียวแล่นช้าๆ บนถนนแคบยาว

กลุ่มคนขี่ม้าตามหลังรถม้าอย่างใกล้ชิด รวมกันเป็นขบวนเดียว

แต่หากมองให้ดี จะเห็นว่าคนเหล่านี้มีผมขาวแซมเล็กน้อย และรูปร่างผอมบาง ไม่น่าเกรงขามเท่าชายร่างกำยำ

สองข้างทางมีหญ้ารกครึ้มสูงเท่าขาผู้ชาย

มีคนแอบซ่อนตัวอยู่ในนั้นใต้แส