บทที่ 220 อัปมงคล!

เมื่อรู้ว่าท่านอ๋องเสวียนใกล้จะถึงอี้โจวแล้ว แต่ยังไม่ยกทัพ อ๋องเว่ยก็ดีใจมาก นี่คือโอกาสที่จะได้แสดงฝีมือ

ดังนั้นเมื่อมาถึงเขาจึงไม่พักผ่อน ตรงไปที่กระโจมแม่ทัพทันที

องครักษ์ของอ๋องเว่ยเดินอยู่ด้านขวา เปิดม่านให้เขา

เขายืนอยู่ที่ประตู แต่ไม่รีบเข้าไป กลับคำนับก่อน กล่าวว่า "

บทที่ 221 มีคำด่าหมื่นคำที่อยากจะพูด

เมื่อชายที่ชื่อ "เสวียเลี่ยง" ได้ยินคำพูดของเสวียชิงอิน สีหน้าของเขาก็ยิ่งดูแย่ลงทันที

หัวหน้าเผ่าเมิ่งถาม: "เจ้าสนใจผู้บัญชาการท่านนั้นมากหรือ?"

เสวียชิงอินไม่ปิดบัง พยักหน้าอย่างตรงไปตรงมา "ข้าควรได้รู้ให้กระจ่างว่าอี้โจวเสียไปได้อย่างไร"

"เจ้าจะมาคิดบัญชี

บทที่ 222 ถ้าทำไม่ได้ก็ฆ่าเลย

หัวหน้าเผ่าเมิ่งโบกมือเรียกทหารหลายนายเข้ามา

ทหารชนเผ่าเมิ่งแต่เดิมก็ไม่ชอบคนแผ่นดินกลางอยู่แล้ว จึงรีบเข้าไปจับตัวทันที

เสวียเลี่ยงดิ้นรนตามสัญชาตญาณ

ชนทหารล้มสองนาย แม้แต่โต๊ะตรงหน้าก็ถูกกระแทกจนลอย

ต้องยอมรับว่ามีความห้าวหาญอยู่ไม่น้อย

แต่สุดท้ายก็สู้หลายมือไม