บทที่ 218 หม้อดำใบใหญ่

ทั้งสองคนก้มหน้า ยังคงไม่พูดอะไร

"เมื่อพวกเจ้ารับใช้ข้า ข้าก็นับเป็นนายครึ่งหนึ่งของพวกเจ้า หากถามแล้วไม่ตอบ ก็คงต้องขอให้หัวหน้าเผ่าของพวกเจ้าไล่พวกเจ้าไป" เสวียชิงอินพูดอย่างใจเย็น

นางไม่ทันสังเกตว่า ตอนนี้แม้อยู่เพียงลำพังในค่ายเผ่าเมิ่ง นางกลับมีบารมีคล้ายท่านอ๋องเสวีย

บทที่ 219 ความระแวงในใจ

หลินกู่รีบเรียกประชุมแม่ทัพทั้งหลาย เมื่อถาม ไม่มีใครรู้เรื่อง

"เช่นนั้นคงเป็นแม่ทัพโต้วพาตัวไป" หลินกู่พูดเสียงทุ้ม

เพราะต่างก็มาจากกองทัพซิ่งหยวน เหยาหมิงฮุ่ยจึงต้องพูดแทนโต้วหรูยุ่น "คงเป็นเพราะมีความเสี่ยงที่จะถูกเปิดเผยตัวตน เขาถึงได้เสี่ยงจับตัวคนไปโดยตรง นี่เป็นเรื

บทที่ 220 อัปมงคล!

เมื่อรู้ว่าท่านอ๋องเสวียนใกล้จะถึงอี้โจวแล้ว แต่ยังไม่ยกทัพ อ๋องเว่ยก็ดีใจมาก นี่คือโอกาสที่จะได้แสดงฝีมือ

ดังนั้นเมื่อมาถึงเขาจึงไม่พักผ่อน ตรงไปที่กระโจมแม่ทัพทันที

องครักษ์ของอ๋องเว่ยเดินอยู่ด้านขวา เปิดม่านให้เขา

เขายืนอยู่ที่ประตู แต่ไม่รีบเข้าไป กลับคำนับก่อน กล่าวว่า "