บทที่ 213

เหมือนแบบเลี้ยงดูบรรพบุรุษ

"ในเมื่อเป็นตัวประกัน ก็จับมัดเสียเลย!" แม่ทัพแห่งชนเผ่าเมิ่งที่ยืนอยู่ด้านล่างของหัวหน้าเผ่าเมิ่งตะโกนเสียงแข็ง

ดูเหมือนคนซื่อที่ไม่หวั่นไหวต่อความงาม

แต่พูดยังไม่ทันขาดคำ ก็สัมผัสได้ถึงสายตาเย็นชาของโต้วหรูยุ่นที่จ้องมองมาที่เขา

โต้วหรูยุ่นพูดด้วยน้ำเสีย

บทที่ 214

ต้องขอโทษที่ต้องใช้ความงามของนาง

หัวหน้าเผ่าเมิ่งถามโต้วหรูยุ่นที่อยู่ข้างๆ: "ท่านพานางกลับมาได้อย่างไร?"

โต้วหรูยุ่นตอบ: "ระหว่างทางได้จ้างสาวใช้คนหนึ่ง พาพ่อครัวมาด้วย คอยดูแลทุกวัน"

"..."

"แม้แต่แม่ของตัวเองก็คงไม่ได้ดูแลขนาดนี้" ขุนนางเผ่าเมิ่งคนหนึ่งอุทานด้วยความตกตะลึง

"แล้วท

บทที่ 215

แก่ไปหน่อย

ฮือ

พวกท่านยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครคือตัวจริง

เสวียชิงอินสายตาเคลื่อนไหวเล็กน้อย ไม่ได้บอกความจริงกับพวกเขาโดยตรง

นางมาที่นี่ ไม่ใช่เพียงเพราะอ๋องเสวียนต้องนำทัพในสนามรบ ไม่มีเวลาแบ่งกำลัง

นางยังมาเพื่อเป็นหินลองทองด้วย

ในนี้ใครเป็นคนดี ใครเป็นคนเลว... นี่สำคัญมาก

การควบ