บทที่ 207 ไม่ต้องประจบเลย

เหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นแสดงความกล้าหาญอย่างทหารได้อย่างหาได้ยาก

แม้นายอำเภอหลิวจะแก่ แต่ก็บุกตะลุยไปข้างหน้า พอถึงประตูใหญ่ของจวน ยังไม่ทันได้ยกไม้กระบองเข้าไป ก็ถูกทหารองครักษ์เกราะดำขวางไว้เสียก่อน

"บังอาจนัก! ใครกล้าบุกรุก? ไม่รู้หรือว่าที่นี่มีใครพำนักอยู่?" ทหารองครักษ

บทที่ 208 ความลับระหว่างสามีภรรยา

"ไม่ถึงสองปีก็ได้เป็นรองแม่ทัพ มาจากกองทัพซิ่งหยวน เคยเป็นถึงหัวหน้าทหารเกราะ บัญชาการสี่สิบเมือง..." ผู้ช่วยผู้ว่าการชิวพอมีความรู้อยู่บ้าง เขาพึมพำทวนคำ รู้สึกว่าคุ้นหูอยู่

นายอำเภอหลิวอายุมากกว่า เขาจำเรื่องเก่าๆ ได้ชัดเจนกว่า จึงพูดออกมาทันที: "โต้วจื่อหยุน แ

บทที่ 209 แทรกซึมเข้าค่ายศัตรู

ในเมืองอี๋โจว

เหยาหมิงหุยพูดเสียงทุ้ม: "ยังไม่มีข่าวส่งกลับมา"

หลินกู่ ราชครูของเผ่าเม่ง รินสุราให้ตัวเอง เขาก้มลงดมกลิ่น ถอนหายใจ: "อี๋โจวช่างเป็นสถานที่ดีจริงๆ มีแต่สุรานี้เท่านั้นที่สมควรเรียกว่า 'ต้าชวี่'"

เหยาหมิงหุยไม่ตอบ

หลินกู่จึงพูดต่อ: "อี๋โจวยังเป็นเช่