บทที่ 170 ความรู้สึกแย่ๆ

เสวียชิงอินไม่ได้ไปพบองค์หญิงจินเฉวีย

หนึ่ง นางยังต้องรักษาภาพลักษณ์คนป่วยหนักจากพิษที่ลุกไม่ขึ้น

สอง ที่จวนองค์หญิงจินเฉวียก็ไม่มีอะไรให้เก็บเกี่ยว

โดดเด่นแค่เรื่อง "คนดีรักเงิน แต่ต้องได้มาอย่างถูกต้อง"

นางอยู่ในจวนอ๋องอย่างเกียจคร้านสองวัน ข้าวของในจวนก็จัดเก็บเกือบ

บทที่ 171 "กลยุทธ์" ของอ๋องเสวียน

เสวียชิงอินตั้งหูฟังอย่างตั้งใจ

อ๋องเสวียนยื่นมือมาลูบใบหูของนาง

เสวียชิงอินรู้สึกจั๊กจี้

คนอะไรกันนี่? จะสอนก็สอนไป! ทำไมต้องมาจับโน่นจับนี่ด้วย?

เสวียชิงอินจ้องเขาตาขวาง

อ๋องเสวียนไม่สะทกสะท้าน ยังบีบติ่งหูนางอีก

"เขาจำหน้งเซี่ยได้หรือไม่?" อ๋องเสวียนถาม

บทที่ 172 การส่งออกเดินทาง

มีดที่เห้อซงหนิงสั่งทำจากอาจารย์ไป๋ สุดท้ายเขาก็มอบให้เสวียชิงเหอ

มีดประดับอัญมณี เมื่อห้อยที่เอวดูงดงามยิ่งนัก

เสวียชิงเหอไม่ชอบของประดับอัญมณี

แต่การที่เห้อซงหนิงให้ความสำคัญกับนาง ก็ทำให้นางยิ้มออกมาได้

ความห่างเหินและความไม่สบายใจระหว่างทั้งสองจึงลดลงไปไม่น้อย

ว