บทที่ 144 ความในใจของหนิงเฉวีย

เสวียฟูเหรินก็ได้ยินเรื่องความวุ่นวายในเมืองหลวงช่วงนี้

สวีฉี่จับพนักเก้าอี้ด้วยความหวาดกลัว พูดเสียงสั่น "เกือบแล้ว... เกือบจะเป็นข้าที่ถูกตัดหัว!"

กุ้ยซื่อก็หน้าซีด "ตัดหัวอะไรกัน? ไม่แน่อาจถูกริบทรัพย์ด้วย"

สวีฉี่พยักหน้าเห็นด้วย แล้วพูดติดๆ กัน "ยังดีที่มีหลาน

บทที่ 145 โอ๊ย ปวดท้อง

เสวียชิงอินยังไม่รู้ว่าหนิงเฉวียไปพบเสวียฟูเหรินอีก

นางเข้าไปในวังอ๋องเว่ย ในวังคึกคักขึ้นแล้ว

"เดินไม่ไหว มีเกี้ยวไหม?" เสวียชิงอินถาม

สีหน้าองครักษ์แตกตื่น "ไม่ ไม่มีเจ้าค่ะ"

เสวียชิงอิน "โอ๊ย ปวดท้อง"

องครักษ์ "..." "บ่าวจะไปถามดู บางทีอาจมี"

เสวียชิงอินมองนางด้วยคว

บทที่ 146 พาตัวนางกลับจวน

"อ๋องเสวียน..." หลิวเยว่ยหรงสะดุ้งตื่นจากภวังค์ ให้นางกำนัลพยุงลุกขึ้นคำนับ "พบอ๋องเสวียนเพคะ"

หลิวเยว่ยหรงที่วางท่าใหญ่โตต่อหน้าเสวียชิงอิน กลับไม่กล้าทำเช่นนั้นต่อหน้าอ๋องเสวียน

อ๋องเสวียนไม่ได้สนใจนาง

แต่กลับจ้องมองเสวียชิงอินอย่างลึกซึ้ง จนเสวียชิงอินรู้สึกผิดมากขึ