บทที่ 140 "ข่าวดี"

หากเสวียชิงอินรู้ว่าฮ่องเต้เหลียงเต๋อกำลังคิดอะไร นางคงจะบอกพระองค์ว่า ก็ไม่ได้หน้าด้านขนาดนั้นหรอก

ดูสิ นี่ก็ขอความเห็นพระองค์แล้วไม่ใช่หรือ?

"เจ้ากล้าพูดเช่นนี้ต่อหน้าเราได้อย่างไร?" ฮ่องเต้เหลียงเต๋อตรัสเสียงเข้ม

แต่เสวียชิงอินรู้ว่าพระองค์ไม่ได้กริ้ว

เสวียชิงอินเบ้ปาก ทู

บทที่ 141 รีบหาที่ว่าง

เสวียชิงอินยืนอยู่หน้ารถม้า สังเกตสีหน้าของหนิงเฉวียอย่างถี่ถ้วน

ตอนนี้เธอมั่นใจแล้วว่า หนิงเฉวียมีใจให้เธอจริงๆ

ไม่อย่างนั้นใครจะมาพยายามเข้าหาในเวลาแบบนี้

"ท่านหนิงมีอะไรจะพูดหรือ?" เสวียฟูเหรินมองหนิงเฉวียที่พูดติดขัดด้วยความสงสัย

"แม้ข้าจะมีความเกี่ยวข้องกับวังอ๋องเว

บทที่ 142 มาหย่ากันเถอะ

"ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี!" แม้เสวียเฉิงต้งจะเตรียมใจมาดีแค่ไหน ก็พังทลายลงในช่วงเวลานี้

เขาเหมือนราชสีห์ที่ถูกแย่งภรรยา ทั้งตัวพลุ่งพล่านด้วยความโกรธ สูญเสียกิริยามารยาททั้งหมด

"คำพูดที่ไม่เคารพเช่นนี้ เจ้าก็กล้าพูดหรือ?" เสวียเฉิงต้งตวาดเสียงดัง

มีที่ไหน ที่ลูกสาวยุให้แม่หย