บทที่ 106 นางต่างจากพระชายาอ๋องเว่ย

"คนที่แหกคุกหนีไปคือพวกเขาหรือ?"

"น่าจะใช่... แต่ข้าก็พูดไม่ได้แน่ชัด เพราะอยู่ในวังได้ยินข่าวน้อยนัก"

เสวียชิงอินยิ่งสงสัย: "แล้วองค์ชายจางคือใคร? เล่าให้ฟังได้หรือไม่? หากเล่าไม่ได้ก็ไม่ต้องบอกข้าก็ได้"

นางจะกลับไปถามอ๋องเสวียน

ต้องรู้ว่าเรื่องพวกนี้ในนิยา

บทที่ 107 เสียท่า

"พระชายารองใจดี แต่นางกำนัลน้อยผู้นี้เสียสติ หากไปอยู่ที่จวน เกรงว่าจะก่อเรื่อง หากพระชายารองสนใจ บ่าวจะเลือกสาวใช้สองคนอื่นให้แทน มีทั้งผู้ชำนาญการแต่งผม และผู้ชำนาญการปรุงน้ำหอม" เจียงฮวายังคงยิ้ม รับมือกับเสวียชิงอินอย่างคล่องแคล่ว

หัวใจนางกำนัลน้อยดิ่งลงสู่ก้นเหว

คำพูดนี้..

บทที่ 108 สนใจแต่เงิน

เจียงฮวาแทบจะระงับความโกรธในใจไม่อยู่แล้ว

เพราะ... เสวียชิงอินพูดไม่ผิดเลย

นางมีสัมพันธ์ลับกับองค์ชาย

เสวียชิงอินเรียก "นางทาสต่ำช้า" ทุกคำ เจียงฮวาฟังแล้วย่อมรู้สึกแย่

เสวียชิงอินพูด: "หากเป็นคนแบบนี้ ควรตีให้ตายเสียเลย"

ไทจึเฟยพิงเตียง พูดเสียงแหบ: "พูดถูกต้อง"

สีหน้า