บทที่97

มู่เฉินฮ่าวกอดเซี่ยฉิงกงแนบแน่นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะคลายอ้อมกอดทั้งที่ไม่เต็มใจ

หมั่นโถวผู้ซึ่งนั่งเบาะหน้าคู่คนขับ และอาเจิ้งผู้ซึ่งขับรถ ต่างก็นั่งหลังตรง ทั้งคู่ไม่กล้าที่จะพูดอะไรอีก ทั้งไม่กล้าที่จะเหลือบตามองกระจกหลังด้วยซ้ำ

เซี่ยฉิงกงเองก็ทำตัวเหมือนแมวน้อยซุกกายอยู่ในอ้อมแขนของมู่เฉ

บทที่98

ศูนย์การค้าฮุ่ยเหลียนมีทั้งหมดสิบชั้น สวย งดงามตระการตาไปทั่วทุกตารางนิ้ว สมกับเป็นทำเลทอง เซี่ยฉิงกงเองก็คุ้นเคยกับที่นี่เป็นอย่างดี

ถึงแม้ว่าเธอจะไม่เคยซื้อเสื้อผ้าที่นี่มาก่อนเลย หากแต่เธอก็คุ้นเคยกับที่นี่เป็นอย่างดี นั่นเพราะเธอเคยทำงานที่นี่

เซี่ยฉิงกงรู้ว่ามีร้านแบรนด์หรูอยู่ที่นี่

บทที่99

ฉีเหยียนเอ๋อจับมือของเสิ่นหรงเจีย ครั้นเห็นใบหน้าที่ยังคงบวมเป่งของเสิ่นหรงเจียแล้ว เธอก็โมโหจนแทบหายใจไม่ออก

เซี่ยฉิงกงคนนี้จะกล้าดีเกินไปแล้ว สั่งให้คนของตัวเองทำร้ายรองผู้กำกับสำนักสันติบาลเลยงั้นรึ ?

“ฉีเหยียนเอ๋อ ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่โทษเธอ แต่ฉันสาบานไว้เลยว่า ฉันจะตายไม่ได้ หากไม่ได