บทที่ 97

บทที่97

มู่เฉินฮ่าวกอดเซี่ยฉิงกงแนบแน่นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะคลายอ้อมกอดทั้งที่ไม่เต็มใจ

หมั่นโถวผู้ซึ่งนั่งเบาะหน้าคู่คนขับ และอาเจิ้งผู้ซึ่งขับรถ ต่างก็นั่งหลังตรง ทั้งคู่ไม่กล้าที่จะพูดอะไรอีก ทั้งไม่กล้าที่จะเหลือบตามองกระจกหลังด้วยซ้ำ

เซี่ยฉิงกงเองก็ทำตัวเหมือนแมวน้อยซุกกายอยู่ในอ้อมแ

บทที่ 98

บทที่98

ศูนย์การค้าฮุ่ยเหลียนมีทั้งหมดสิบชั้น สวย งดงามตระการตาไปทั่วทุกตารางนิ้ว สมกับเป็นทำเลทอง เซี่ยฉิงกงเองก็คุ้นเคยกับที่นี่เป็นอย่างดี

ถึงแม้ว่าเธอจะไม่เคยซื้อเสื้อผ้าที่นี่มาก่อนเลย หากแต่เธอก็คุ้นเคยกับที่นี่เป็นอย่างดี นั่นเพราะเธอเคยทำงานที่นี่

เซี่ยฉิงกงรู้ว่ามีร้านแบรนด์หรูอ

บทที่ 99

บทที่99

ฉีเหยียนเอ๋อจับมือของเสิ่นหรงเจีย ครั้นเห็นใบหน้าที่ยังคงบวมเป่งของเสิ่นหรงเจียแล้ว เธอก็โมโหจนแทบหายใจไม่ออก

เซี่ยฉิงกงคนนี้จะกล้าดีเกินไปแล้ว สั่งให้คนของตัวเองทำร้ายรองผู้กำกับสำนักสันติบาลเลยงั้นรึ ?

“ฉีเหยียนเอ๋อ ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่โทษเธอ แต่ฉันสาบานไว้เลยว่า ฉันจะตายไม่ได