บทที่ 94

บทที่94

หลังจากได้ยินเซี่ยฉิงกงบอกว่าไว้ค่อยคุยกันที่หลัง มู่เฉินฮ่าวก็ยกยิ้ม เขาลูบศีรษะของเซี่ยฉิงกง ก่อนจะปล่อยตัวเธอ

“ไม่เป็นไรแล้ว”

“ถ้าอย่างนั้น คุณก็ไปที่ห้องน้ำนะ แล้วอาเจียนเอาน้ำในท้องของคุณออกมา คุณจะได้รู้สึกดีขึ้น”

“แล้ว…จะทำให้อาเจียนได้ไงล่ะ ?” มู่เฉินฮ่าวนิ่งงัน

เซี่ยฉิ

บทที่ 95

บทที่95

“ดูเหมือนตอนที่ฉีเหยียนเอ๋อจากไป เธอจะไม่ได้ถืออะไรในมือนะ แต่กระเป๋าของเธอตกอยู่ที่นี่ เธอเพิ่งให้คนรับใช้มารับไป” เซี่ยฉิงกงตอบ

“คุณว่ากระเป๋าของเธออยู่ที่นี่ แล้วเธอสั่งให้คนมาเอาไปให้ใช่ไหม ?”

เซี่ยฉิงกงพยักหน้าอย่างงง ๆ พลางถามว่า

“มีอะไรเหรอ ?”

แววตาของมู่เฉินฮ่าวเย็นชาลง

บทที่ 96

บทที่96

ณ ห้องนั่งเล่นของบ้านสกุลมู่หลังเดิม

มู่จื่อหมิงกำลังตั้งคำถาม

และเป้าหมายที่เขาต้องการให้ตอบก็ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากหมั่นโถว และอาเจิ้ง

เจ้าบ้านมู่ยังคงห่วงใยลูกชายของเขาเป็นอย่างมาก เขาเป็นกังวลเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างลูกชายกับลูกสะใภ้มากยิ่งขึ้นไปอีก

ครั้นเซี่ยฉิงกง และมู่