บทที่82

“3”

“2”

เสียงของเซี่ยฉิงกงกำลังนับถอยหลัง ยิ่งเสมือนส่งเสิ่นหรงเจียไปสู่ฝันร้าย และสิ่งที่น่าเกลียดน่ากลัวยิ่งกว่าก็คือนัยน์ตาพระจันทร์เสี้ยวที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มนั่น ยิ่งทำให้เธอรู้สึกนัยน์ตาพร่ามัวไปหมด

เธอกลืนไม่เข้าคายไม่ออก แม้จะไม่ต้องการประนีประนอมใด ๆ กับเซี่ยฉิงกง

อย่างไรก็ตาม หา

บทที่83

“เอาล่ะเพื่อเห็นแก่หน้าฉีเหยียนเอ๋อ ตบแค่ห้านาทีพอ จำไว้ว่าแค่ตบหน้าเธอเท่านั้นนะ”

“ได้ค่ะ นายหญิงน้อย”

หลังจากที่เซี่ยฉิงกงพูดจบเธอก็เดินลงไปชั้นล่างทันที

วันนี้ตอนเที่ยง เธอกับมู่เฉินฮ่าวแยกจากกันแบบไม่ดีเท่าไร จากนั้นมู่เฉินฮ่าว ก็ออกจากบ้านโดยไม่พูดไม่จาอะไรสักคำ และนั่นทำให้เซี่ยฉิงก

บทที่84

สิ่งที่เจ้าบ้านมู่พูดนั้นเป็นความจริง มู่จื่อหมิงพูดกับมู่เฉินฮ่าวตั้งแต่แรกแล้วว่าเขาทำสัญญาการแต่งงานกับตระกูลเซี่ยไว้ตั้งแต่เขายังหนุ่ม ทว่าต้องเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลเซี่ยที่หายตัวไปตั้งแต่เด็กเท่านั้น

ในตอนนั้นป้าเซวี่ยรัก และเอ็นดูมู่เฉินฮ่าวมาก และครั้งหนึ่งยังเคยช่วยชีวิตมู่เฉินฮ่าว