บทที่72

ครั้นหมั่นโถวได้รับคำสั่ง เธอก็แย้มยิ้มด้วยความดีใจ

เธอเดินกลับไปหาฉีเหยียนเอ๋ออีกครั้งพร้อมกับยิ้ม

“คุณหนูฉี อย่าโกรธกันเลยนะ”

“นั่นแกคิดจะทำอะไร ?”

จู่ ๆ ฉีเหยียนเอ๋อ ก็รู้สึกถึงลางร้าย

ฉากต่อไป ทำให้เซี่ยฉิงกงถึงกับตกตะลึง เธออ้าปากเล็ก ๆ ค้างกว้างจนแทบจะยัดไข่ต้มเข้าไปได้ทั้งใบ

หมั

บทที่73

เสียงของชายหนุ่มแหบพร่า

ริมฝีปากแนบลงมาชิดหูของเธอ แม้คำพูดจะแผ่วเบา ทว่าเซี่ยฉิงกงกลับสามารถได้ยินอย่างชัดเจน

ใบหน้าของเธอร้อนจนเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำขึ้นในทันที ขณะที่มู่เฉินฮ่าวก็ขยับเข้าใกล้เธอมากขึ้นเรื่อย ๆ

“เอาล่ะ ลุกขึ้นได้แล้ว ฉันจะได้ทำแผลให้ คุณไม่เจ็บแขนแล้วหรือไง ?”

เซี่ยฉิงกงผ

บทที่74

“ก๊อก ก๊อก ก๊อก …”

จู่ ๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ทำลายบรรยากาศที่น่าอึดอัดในห้อง

“เข้ามาได้”

มู่เฉินฮ่าวคืนกลับสู่ท่าทีเฉยเมยตามปกติ

อาเจิ้งผลักประตูเข้ามา ครั้นเห็นว่าบรรยากาศภายในห้องแลดูผิดปกติ เขาก็ลดศีรษะลง เอ่ยกล่าวว่า

“นายน้อย การตายของเฉินเหวินกังมีประเด็นน่ากังขาเล็กน้อย นอกจาก