ตอน 69
อ้อนรัก
บทที่69
หากเป็นไปได้ เซี่ยฉิงกงก็อยากแกล้งตายให้รู้แล้วรู้รอด เธอคิดจะนอนเอ้เตอยู่ในสวนที่สายลมพัดเอื่อย ๆ รอเวลาให้มู่เฉินฮ่าวกลับมา
ทว่าตอนนี้ ฉีเหยียนเอ๋อเข้ามาได้แล้ว
“เซี่ยฉิงกง ออกมาหาฉันเดี๋ยวนี้นะ เธอถือดียังไงไม่ให้ฉันเข้าไป เธอคิดว่าเธอเป็นใคร หา ?”
ฉีเหยียนเอ๋อก้าวเท้าที่เหยียบบนรองเท้
ตอน 70
บทที่70
หลังจากที่มู่เฉินฮ่าวเดินผ่านประตูเข้ามา เขาก็เห็นแต่ไกลว่าฉีเหยียนเอ๋อยืนอยู่ในสวน
ฉีเหยียนเอ๋อจับจ้องมองประตูตลอดเวลา เธอเฝ้ารอให้มู่เฉินฮ่าวกลับมา
ครั้นเห็นมู่เฉินฮ่าวกลับมา เธอก็โบกไม้โบกมือ พลางร้องตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้นว่า
“พี่เฉินฮ่าว ฉันอยู่ที่นี่”
สวนของคฤหาสน์หลังนี้อยู่สุด
ตอน 71
บทที่71
เซี่ยฉิงกงยกมือขึ้นก่ายหน้าผาก
“เมื่อไหร่ที่คุณจะเลิกทำตัวแบบนี้สักที คุณไม่รู้สึกสงสารคุณหนูคนงามแห่งตระกูลฉีบ้างหรือ ?”
“คุณน่ะใจดีเกินไป”
มู่เฉินฮ่าวหยิบช้อนขึ้นมาตักซุปที่เซี่ยฉิงกงต้ม เขาเป่าเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ซด
“พี่เฉินฮ่าว !”
ใบหน้าของฉีเหยียนเอ๋อเปลี่ยนเป็นสีเขียว แม้ว่าเธอจะสว