บทที่46

เซี่ยฉิงกงเอ่ยถามด้วยความสงสัย

“หมั่นโถว และอาเจิ้งไปกับพวกเราด้วยงั้นหรือ ?”

มู่เฉินฮ่าวพยักหน้า

“อืม..หมั่นโถวมีหน้าที่ปกป้องความปลอดภัยให้คุณ ส่วนอาเจิ้งก็ต้องรับผิดชอบต่อความปลอดภัยของผม”

ครั้นได้ยินเช่นนี้เซี่ยฉิงกงก็ยิ้ม

“หมั่นโถว แขนขาเล็กกว่าฉันซะอีก เธอจะปกป้องฉันได้อย่างไร ? น

บทที่47

มู่เฉินฮ่าวพูดอย่างสบายใจ

“แล้วไงล่ะ คู่หมั้นของมู่เฉินฮ่าวก็ควรแล้วที่จะทำให้คนอื่นอิจฉาและเกลียดชัง นั่นก็เป็นเรื่องปกติ เพราะเธอคนนั้นจะได้แต่งงานกับผู้ชายที่ยอดเยี่ยมที่สุดคนหนึ่งเลยทีเดียว”

ครั้นเซี่ยฉิงกงได้ยิน เธอก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ เธอยกมือเล็ก ๆ ขึ้นปิดริมฝีปากสีแดงอมชมพูของเธอ

บทที่48

คิดดูแล้วก็สมเหตุสมผลดี จะว่าไปเธอก็เคยถูกมู่เฉินฮ่าวแตะเนื้อต้องตัวมาหลายครั้งหลายหนแล้ว แค่กอดแค่นี้จะเป็นไรไป ?

ดังนั้นเธอจึงขยับเข้าไปใกล้แขนของมู่เฉินฮ่าวอีกนิด

ครั้นรับรู้ถึงการเคลื่อนไหวของเซี่ยฉิงกง มู่เฉินฮ่าวก็แตะจมูกของตน เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขบขัน แขนที่มั่นคงของเขาพลันกอดเอวเ