บทที่20

หลังจากที่มู่เฉินฮ่าวพูดจบ ประตูรถก็ปิดลงอีกครั้ง และรถก็เคลื่อนไปข้างหน้าช้า ๆ ก่อนจะลับตาไป

“เอาจริงสิ นี่ฉันต้องไปหาผู้ชายที่ทิ้งฉันไว้บนทางด่วนเนี่ยนะ โหดร้ายเกินไปแล้ว !”

วันนี้เป็นวันแรกที่ไปบ้านสกุลมู่ ดังนั้นเสื้อผ้าที่ตระกูลเซี่ยตระเตรียมให้เธอจึงเป็นชุดที่เป็นทางการหรูหราสง่างามร

บทที่21

ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอคนนี้อายุประมาณ 45 ปี เขาสวมสูททรงตรงมีรอยแผลเป็นที่ใบหน้าด้านซ้าย และมีพลาสเตอร์ปิดอยู่ที่มือขวา

เซี่ยฉิงกงจะจำชายคนนี้ไม่ได้ได้อย่างไร ?

เฉินเหวินกัง..

คนที่เป็นชู้กับภรรยาของโจวตัน นายใหญ่ของบริษัทโจวเอ็นเตอร์ไพรส์

เดิมที..เฉินเหวินกัง และโจวตันร่วมมือกันทางธุรกิจอ

บทที่22

เธอกับมู่เฉินฮ่าวมีสัญญาการแต่งงานระหว่างกัน ไม่ว่ามู่เฉินฮ่าวจะเกลียดเธอมากแค่ไหน ? แต่นี่เป็นเรื่องของผู้หลักผู้ใหญ่ระหว่างตระกูลเขาที่ตกลงไว้กับตระกูลเซี่ย อย่างไรเสียเขาก็ต้องช่วยเธอ !

อย่างไรเขาก็รับเธอมาจากตระกูลเซี่ยแล้วนี่ !

ดังนั้นสิ่งที่เธอต้องทำในตอนนี้ก็คือถ่วงเวลา

เท่าที่เห็น