บทที่18

“พี่ฉิงกง ไม่รู้จักมารยาทเลยรึไง ? ไม่เห็นเหรอว่าพวกเราทั้งครอบครัวรอรับประทานอาหารเช้าอยู่ ? ไม่มีใครสั่งสอนเรื่องการรักษาเวลาเลยรึไง ?”

ฉิงกงยังไม่ทันได้พูดอะไร คำพูดเสียดสีของเซี่ยชิงฉวนก็ยิงใส่เธอเป็นชุด

เจินเมี่ยวหยูยิ้ม พลางยกมือของเซี่ยชิงฉวนขึ้นมาตบเบา ๆ

“ชิงฉวน ลูกพูดกับพี่สาวแบบ

บทที่19

หลังจากแสร้งทำเป็นไม่เต็มใจอยู่ครู่หนึ่ง เซี่ยฉิงกงก็ขึ้นรถโดยไม่เหลียวกลับไปมองอีกเลย

หลังจากขึ้นรถแล้ว รถก็แล่นไปเรื่อย ๆ อย่างนุ่มนวล ระหว่างทางกลับบ้านสกุลมู่ เซี่ยฉิงกงก็หลับตาลงหวังจะงีบสักครู่ เมื่อคืนเธอนอนดึก และตื่นแต่เช้าตรู่ ทำให้เธอรู้สึกปวดหัวเล็กน้อย

อย่างไรก็ตามหลังจากงีบไปได

บทที่20

หลังจากที่มู่เฉินฮ่าวพูดจบ ประตูรถก็ปิดลงอีกครั้ง และรถก็เคลื่อนไปข้างหน้าช้า ๆ ก่อนจะลับตาไป

“เอาจริงสิ นี่ฉันต้องไปหาผู้ชายที่ทิ้งฉันไว้บนทางด่วนเนี่ยนะ โหดร้ายเกินไปแล้ว !”

วันนี้เป็นวันแรกที่ไปบ้านสกุลมู่ ดังนั้นเสื้อผ้าที่ตระกูลเซี่ยตระเตรียมให้เธอจึงเป็นชุดที่เป็นทางการหรูหราสง่างามร