บทที่106

ฉีเหยียนเอ๋อได้ยินเสียงกรีดร้องก็รีบวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“นังบ้า แกกล้ากัดเพื่อนฉัน คอยดูเถอะฉันจะถอนฟันของแกออกให้เกลี้ยงปากเลย”

“ให้ตายเถอะ ฉันโกรธมากแล้วนะ !”

เสิ่นหรงเจียกำหมัดแน่น เธอส่งสัญญาณให้ฉีเหยียนเอ๋อไปหยิบรีโมทคอนโทรลของเก้าอี้ไฟฟ้ามาวางบนโต๊ะ

การช็อตไฟฟ้า ถือเป็นการทรมาน

บทที่107

สิ่งที่เขียนอยู่ในรายงานเหล่านั้นทำให้เสิ่นหรงเจียรู้สึกตกใจ ทั้งไม่อยากจะยอมรับ

จะเป็นไปได้อย่างไร ? ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เป็นเพียงแค่คนรับใช้ของตระกูลมู่ หรือเป็นเพียงสุนัขรับใช้ข้างกายเซี่ยฉิงกงหรอกหรือ ?

คนรับใช้จะมียศพันเอกได้อย่างไร ?

ทว่าเธอก็เห็นข้อความที่เด่นชัดบนหัวกระดาษ

ลู่หมั

บทที่108

อาเจิ้งรออยู่ที่หน้าประตูสำนักสันติบาล

เขาเห็นเจ้าบ้านเสิ่นรีบวิ่งเข้าไปในสำนักงาน จากนั้นก็เห็นเจ้าบ้านเสิ่นออกมาส่งหมั่นโถวขึ้นรถอย่างสุภาพ

เห็นเช่นนั้นอาเจิ้งก็วางใจ เขาปิดหน้าต่างรถ จากนั้นก็ขับรถกลับบ้านอย่างรวดเร็ว เพื่อไปรายงานมู่เฉินฮ่าว

เจ้าบ้านเสิ่นให้คนส่งหมั่นโถวกลับบ้าน หลัง