ตอนที่ 786 ฉันผิดหวังในตัวคุณมากจริงๆ

เย่โม่เซินเงยหน้าขึ้น สายตาเขาค่อยๆจ้องมองเฉียวจื้อจากนั้นเขาก็กล่าวอย่างไม่ใส่ใจ “แล้วเกี่ยวอะไรกับฉัน?”

น้ำเสียงดูถูกเหยียดหยาม ไม่แยแสพร้อมด้วยสายตาที่เย็นชาจนทำให้เฉียวจื้อเกือบลืมไปเลยว่าชายคนนี้นั้นไม่ใช่คนที่วิ่งไปที่ร้านเหล้าในคืนนั้นเพื่อช่วยเหลือหานมู่

ตอนที่ 787 โดยไม่สมัครใจ

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ตวนมู่เสว่ก็ทำท่าทางเขินอายทันที เธอถือจานผลไม้และก้าวไปด้านหน้า “พี่เซิน คุณกินหน่อยสิ?”

เธอเข้าใกล้ตัวเขามากขึ้น กลิ่นกายของเธอก็ลอยอบอวลอยู่ข้างๆเขา กลิ่นหอมหวานนี้ทำให้เขานึกถึงกลิ่นกายของผู้หญิงอีกคน

ผู้ช่วยตัวน้อยของเขา …

วันนั้นเขากอดเธอไว้ในอ้อมแข

ตอนที่ 788 เพี้ยน

อะ อะไรนะ?

หานมู่จื่อคิดว่าตนเองนั้นฟังผิดไปหรือว่าตัวเธอนั้นเกิดภาพหลอน ไม่งั้นเย่โม่เซินจะมาอยู่ที่ประตูทางเข้าใต้อาคารอพาร์ตเมนต์ของเธอได้อย่างไร? และยังพูดคุยกับเธออีกและขอให้เธอพาขึ้นไปยังชั้นบน?

“ยืนซื่อทำอะไร? ไม่ไปหรือไง?”

เมื่อหานมู่จื่อยังคงยืนงุนงงอยู่เช่นนั้น เย่โม่เซิน