บทที่ 729

ตอนที่ 729 ต้องปล่อยไปตามธรรมชาติ

“หรือได้คำเหล่านั้นในเมื่อกี้ ไม่ใช่คุณพูด?” หานชิงเลิกคิ้ว ดวงตาจ้องมองบนใบหน้าของเธออย่างคมเฉียบ ราวกับมีดคม

เสี่ยวเหยียนก้าวถอยหลังสองก้าวโดยไม่รู้ตัว นิ้วชี้ชนกัน “คือฉันพูดเอง แต่ว่า……คุณเองก็สงสัยไม่ใช่เหรอ? คุณก็ต้องรู้สึกผิดปกติแน่นอน เลยต้องให้ฉั

บทที่ 730

ตอนที่ 730 หุ้นส่วน

หานมู่จื่อไม่ได้ถามว่าเธอโอเคไหม แต่เสี่ยวเหยียนกลับรู้สึกร้อนตัวขึ้นมาจึงส่ายหัว: “ไม่เป็นอะไร”

เมื่อได้ยินเช่นนั้นหานมู่จื่อจึงขมวดคิ้วขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ซูจิ่วอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ทำเพียงยิ้มและพูดว่า “คุณมาก็ดีเลย ฉันมีธุระต้องไปทำนิดหน่อย มู่จื่อเลยจะให้คุณด

บทที่ 731

ตอนที่ 731 แทนที่ด้วยความหลงผิด

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

อากาศเริ่มหนาวขึ้น

หานชิงและเสี่ยวเหยียนใช้เวลาสองสามวันถึงไปคลินิกเล็กๆทีหนึ่ง โชคดีที่ไอ้หัวเกรียนบอกว่าชายผ้าก๊อซฟื้นแล้วและหมอก็ได้เข้ามาตรวจแล้วเรียบร้อย

อย่างไรก็ตามยังไม่สามารถถอดผ้าก๊อซออกได้ต้องใช้เวลาไปสักพักก่อน

เสี่ยวเหยีย